ملت ایران، استوار و متحد، از ارزشهای دینی و ملی خویش دفاع میکند. ما در جنگ رمضان تاکنون نشان دادهایم که جان فدای ایران هستیم. 57 شب و روز است که با اتحاد مقدس، در سنگر خیابان، مقاومت ملی را ترسیم کردهایم.
تاریخ ما ایرانیان، تاریخ مقاومت است. برای استقلال وطن مقدس، جانها داده شده است.
برگهای تاریخ ایران، سرشار است از روایتهای تلاش برای حفظ وطن. سرودن شاهنامه توسط فردوسی، اقدامات سلسلههای سامانیان و آل بویه و صفویه، تاریخ نگاریهای ابوریحان بیرونی و علی بن مسکویه، سبکهای هنر رازی و آذری و اصفهانی، دفاع مقدس سیزده ساله در مقابل روسیه تزاری، فتاوای علمایی چون محمد صالح برغانی و میرزا حسن آشتیانی و میرزای شیرازی، رشادتهای میرزا کوچک خان جنگلی و رئیسعلی دلواری، ایستادگیهای ستارخان سردار ملی و باقرخان سالار ملی، مبارزات شیخ محمد خیابانی و سردار مریم بختیاری، نهضت ملی نفت، انقلاب شکوهمند اسلامی، هشت سال دفاع مقدس و جنگ دوازده روزه، همه و همه، تلاشهایی بودهاند برای پاسداری از هویت دینی و ملی و همچنین حفظ استقلال و آزادی ایران.
یکی از افتخارات تاریخی ما، انقلاب شکوهمند اسلامی است، انقلابی بر آمده از مردم.
دخالت اجنبی در امور ملی ما، وابستگی به بیگانگان و نابودی استقلال سیاسی کشور تنها یک راه باقی گذاشته بود و آن، راه انقلاب بود. نهضت ملی نفت را شاید بتوان انقلابی ناتمام تعریف کرد، حرکتی که با همدستی استعمار و استبداد، در میانه راه، سرکوب شد و خروجی آن کودتای ننگین ۲۸مرداد۱۳۳۲ بود. اما صدای استقلال خواهی در ایران، خاموش ناشدنی بود. چند ماه بعد از کودتای ننگین مردادماه در همان سال ۱۳۳۲، دانشجویان در اعتراض به حضور رئیس جمهور وقت آمریکا، رنگ مبارزه و شهادت را بر صحن دانشگاه ثبت کردند. یکدهه بعد در اعتراض به حق کاپیتولاسیون، صدای اعتراض ملتی آزاده با هدایت پیشوایی دینی به حرکت در آمد. آیتالله العظمی سید روحالله الموسوی الخمینی که اینک امام امت بود، پرچم را در دست داشت، مشت گره کرده را بر سر مخالفان استقلال ایران میکوبید و راهبر ملت گردید. امام در سخنان خود، دو کلیدواژه اسلام و ایران را مدام تکرار میکرد، امام با سخنان خویش، مردم را به سنگر خیابان آورد، ما با تکیه بر شعار الله اکبر، مقاومت کردیم و با وحدت کلمه، جامه تحقق بر استقلال و آزادی ایران پوشاندیم و انقلاب اسلامی را شکل دادیم. انقلابی که با تکیه بر اسلام و به پشتوانه مردم، منادی ایران قدرتمند شد.
یکی دیگر از افتخارات تاریخی ما، دوران دفاع مقدس هشت ساله است، دورانی که اجازه ندادیم ذرهای از خاک وطن در دست دشمن باشد. زنان مسلمان نیز در آن دفاع مقدس از خانه تا سنگر، حاضر بودند. پس از رحلت امام امت، قائد امت راهبر شد. رهبر شهید با الگوگیری از عاشورا و مکتب حسینی به ما مرام امام حسین (ع) را یادآوری کرد که مثل منی با مثل یزیدی بیعت نخواهد کرد. آیه مبارک إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ
(بی تردید پروردگارم با من است، و به زودی مرا هدایت خواهد کرد) را بارها از زبان رهبر شهید انقلاب شنیدیم. رهبر شهیدی که با الهام از قرآن به ما یادآوری کرد: وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ
(و سستی نکنید و اندوهگین مشوید که شما اگر مؤمن باشید، برترید).
آری ما بر اساس آنچه از امامان و راهبران خویش آموختهایم، عمل خواهیم کرد.
اتحاد مقدس، رمز پیروزی ما در مقابل دشمن و متجاوزان به خاک مقدس ایران اسلامی است. ما این همبستگی را در دوران دفاع مقدس اول (جنگ تحمیلی هشت ساله)، دفاع مقدس دوم (جنگ تحمیلی دوازده روزه) و دفاع مقدس سوم (جنگ رمضان) نشان دادهایم.
ما در جنگ رمضان، ۵۷ شب و روز است که با اتحاد مقدس، در سنگر خیابان، طرحی فراگیر و نوین از مقاومت ملی را ترسیم کردهایم.
ما با تکیه بر إِنَّ مَعِیَ رَبِّی همچنان خواهیم ایستاد و از عزت دینی و غیرت ملی خود، پاسداری و دفاع خواهیم کرد.
روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد